ผลการค้นหา

เกินควร* *เกินควร *เกินควร*
คำไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 469 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เกินควร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฉิบ

ว. อาการที่หายไปหรือจากไปเร็วเกินคาด.
 พจนานุกรมไทย

ต่อความยาวสาวความยืด

ก. พูดกันไปพูดกันมาให้มากเรื่องเกินสมควร.
 พจนานุกรมไทย

โม้

(ปาก) ว. โว, พูดเกินความจริง.
 พจนานุกรมไทย

อัพโพหาริก

ว. ไม่ควรกล่าวอ้าง, ไม่ควรอ้างเป็นกฎเกณฑ์ คือ ไม่ควรนับว่าผิดวินัยหรือกฎหมาย เช่นผู้กินแกงซึ่งปรุงด้วยเหล้าบางอย่างเพื่อฆ่าคาวหรือชูรสการกินเหล้าในที่นี้เป็น อัพโพหาริก คือ ไม่ควรนับว่ากินเหล้า. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ปากไม่มีหูรูด

ว. ที่พูดพล่าม พูดพล่อย หรือพูดโดยไม่ยั้งคิดเสียก่อนว่าอะไรควรพูดหรือไม่ควรพูด.
 พจนานุกรมไทย

วัช,วัช,วัชชะ,วัชชะ

น. การพูด, ถ้อยคำ. ว. ควรพูดติ, ควรกล่าวติ. (ป. วชฺช; ส. วทฺย).
 พจนานุกรมไทย

ส่วนได้ส่วนเสีย

น. ประโยชน์ที่ควรได้ควรเสียซึ่งมีอยู่ในส่วนรวม, การได้การเสียร่วมกับคนอื่น, เช่น เขาไม่สนใจงานนี้เพราะไม่มีส่วนได้ส่วนเสียด้วย.
 พจนานุกรมไทย

ปรัง

[ปฺรัง] น. เรียกนาที่ต้องทำในฤดูแล้งว่า นาปรัง. (ข. ปฺรัง ว่า ฤดูแล้ง). ว. เกินเวลา, เกินกำหนด, เช่น จมปรัง ว่า อยู่เกินเวลา.
 พจนานุกรมไทย

ฆ่าควายเสียดายเกลือ

(สำ) ก. ทำการใหญ่ไม่ควรตระหนี่.
 พจนานุกรมไทย

ดูดอมดูดาย

ก. ละทิ้ง เช่น บมิควรดูดอมดูดาย. (สมุทรโฆษ).
 พจนานุกรมไทย

ตีกิน

ก. ฉวยโอกาสเอาประโยชน์ที่ไม่ควรจะได้.
 พจนานุกรมไทย

น้ำขึ้นให้รีบตัก

(สำ) มีโอกาสดีควรรีบทำ.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด