คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*สม*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 425 รายการ

บรรสม

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ประสม) ก. รวมกันเข้า, ปน, ระคน, เจือ.

บ้าสมบัติ

ว. ที่เห็นอะไร ๆ เป็นของมีค่าไปทั้งหมด; ที่ชอบสะสมสิ่งของต่าง ๆ ไว้มากจนเกินความจำเป็น.

บิสมัท

น. ธาตุลำดับที่ ๘๓ สัญลักษณ์ Bi เป็นโลหะ ลักษณะเป็นของแข็งสีขาวอมแดง เปราะ หลอมละลายที่ ๒๗๑.๓ °ซ. เป็นตัวนำความร้อนและไฟฟ้าที่เลว มีสมบัติพิเศษ คือ ขยายตัวเมื่อแข็งตัว ใช้ประโยชน์นำไปผสมกับโลหะอื่นให้เป็นโลหะเจือ ซึ่งหลอมละลายที่อุณหภูมิตํ่า. (อ. bismuth).

บุคคลนิติสมมติ

[บุกคนนิติสมมด] (กฎ; เลิก) น. นิติบุคคล.

บุญญาธิสมภาร

น. บุญที่ได้สั่งสมไว้มากยิ่ง.

บุพพัณหสมัย

[-พันหะสะไหฺม] น. เวลาเบื้องต้นแห่งวัน, เวลาเช้า. (ป. ปุพฺพณฺหสมย; ส. ปูรฺวาหณ + สมย).

เบาสมอง

ว. ที่ทำให้สมองปลอดโปร่ง, ที่ไม่ต้องคิดมาก.

ใบสีมา,ใบเสมา

น. แผ่นหินที่ทำเป็นเครื่องหมายบอกเขตโบสถ์, ใบพัทธสีมา ก็ว่า.

ปฐมสมโพธิ

[ปะถมมะสมโพด, ปะถมสมโพด] น. ชื่อคัมภีร์ว่าด้วยประวัติของพระพุทธเจ้า. (ป.).

ประพาสมหรณพ

[ปฺระพาดมะหอระนบ] น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

ประสม

ก. รวมกันเข้า (เป็นคำใช้ได้ทั่ว ๆ ไป).

ประสมประสาน

ก. ผสมผสาน, เก็บรวมไว้ทีละเล็กละน้อย, เก็บเล็กผสมน้อย.

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ