ผลการค้นหา

เหลือ,เกิน* *เหลือ,เกิน *เหลือ,เกิน*
คำไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 339 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เหลือ,เกิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โม้

(ปาก) ว. โว, พูดเกินความจริง.
 พจนานุกรมไทย

ปรัง

[ปฺรัง] น. เรียกนาที่ต้องทำในฤดูแล้งว่า นาปรัง. (ข. ปฺรัง ว่า ฤดูแล้ง). ว. เกินเวลา, เกินกำหนด, เช่น จมปรัง ว่า อยู่เกินเวลา.
 พจนานุกรมไทย

เดน

น. ของเหลือที่ไม่ต้องการแล้ว เช่น คนกินเดน, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่เหลือเลือกแล้ว ทิ้งแล้ว ไม่ต้องการแล้วเป็นต้น เช่น ผลไม้เดนเลือก.
 พจนานุกรมไทย

เกินตัว

ว. เกินฐานะ เช่น ใช้จ่ายเกินตัว, เกินสภาพปรกติ เช่น รู้เกินตัว ทำงานเกินตัว.
 พจนานุกรมไทย

ตีโพยตีพาย

ก. แกล้งร้องหรือทำโวยวายเกินสมควร, แสดงความเสียอกเสียใจจนเกินเหตุ.
 พจนานุกรมไทย

ฟุ้งเฟ้อ

ว. คะนอง, ได้ใจ, เห่อเหิม; ใช้จ่ายเกินควรเกินฐานะ, ใช้จ่ายในสิ่งที่ไม่สมควร.
 พจนานุกรมไทย

ซอ

น. ตอไม้ไผ่ค่อนข้างยาวที่เหลืออยู่ที่กอ.
 พจนานุกรมไทย

ล้นหลาม

ว. มากมายเหลือประมาณ เช่น ประชาชนมาเฝ้ารับเสด็จอย่างล้นหลาม.
 พจนานุกรมไทย

สูญสิ้น

ก. หมดไปโดยไม่มีอะไรเหลือ เช่น เขาสูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างเพราะเป็นทาสการพนัน.
 พจนานุกรมไทย

หมดเกลี้ยง

ว. ไม่มีเหลือ เช่น เด็กกินขนมจนหมดเกลี้ยง.
 พจนานุกรมไทย

หมดตูด

(ปาก) ว. หมดเงิน, ไม่มีเงินเหลือ, หมดกระเป๋า หรือ หมดพก ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

หมดอาลัยตายอยาก

ก. ทอดอาลัยเพราะไม่มีความหวังใด ๆ เหลืออยู่.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด