ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชายาพระเจ้าแผ่นดิน. (ป.; ส. มหิษี).
ก. ตาย (ใช้แก่พระเจ้าแผ่นดินบางประเทศ).
น. พระเจ้าแผ่นดินผู้ยิ่งใหญ่. (ส.).
น. พื้นดินของโลก; รัฐ, ประเทศ, เช่น แผ่นดินไทย; รัชกาล เช่น ผลัดแผ่นดิน.
[ทอระนิด] (กลอน) น. ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).
[-ราดชะ-] (ราชา) น. ข้อความที่พระเจ้าแผ่นดินตรัส.
(ราชา) ก. ตัดผม (ใช้แก่พระเจ้าแผ่นดิน).
[บอดิน] น. พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. ปติ + อินฺทฺร).
(โบ) น. กฎหมายที่พระเจ้าแผ่นดินบัญญัติตามหลักธรรมศาสตร์.
น. พระเจ้าแผ่นดิน, พระมหากษัตริย์. (ป., ส.).
น. ที่เฝ้าพระเจ้าแผ่นดิน, เรียกเต็มว่า พระโรงคัล.