ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. แป้งที่ทำจากหัวของต้นเท้ายายม่อม.
น. ผงสีขาวที่ทำด้วยหินปูนเป็นต้น แล้วทำเป็นเม็ด ๆ สำหรับผัดหน้า.
น. แป้งเจือเกลือเล็กน้อยตั้งไฟกวนให้ข้น ใช้เป็นอาหาร, แป้งที่ตั้งไฟกวนให้ข้นเหนียว ใช้แทนกาว.
น. แป้งเป็นผงละเอียด ใช้ผัดหน้าหรือทาตัว.
น. แป้งที่ทำจากมันสำปะหลัง, แป้งสิงคโปร์ ก็เรียก.
น. แป้งข้าวสาลี, แป้งสาลี หรือ แป้งหมี่ ก็เรียก.
น. แป้งที่ปรุงด้วยเครื่องหอม.
[แป-งวง] น. แปซึ่งยื่นออกมารับงวงไอยราของลำยอง.
น. นํ้าอบกับแป้งรํ่านํ้าดอกไม้เทศใช้ชุบผ้าห่อใบตองสำหรับแจก; แป้งที่ทำขึ้นใช้ได้ทันที ไม่ต้องหมักหรือตากแห้ง เช่น ขนมจีนแป้งสด ขนมบัวลอยแป้งสด, ตรงข้ามกับ แป้งหมัก.
[-สาระพี] น. แป้งที่เอาเกสรสารภีตำปนกับแป้งสำหรับทาตัว.
น. แป้งมันสำปะหลัง, แป้งมัน ก็เรียก.
น. ปั้นสิบ.