ค้นเจอ 339 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เหลือ,เกิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหลือใช้

ว. ใช้ไม่หมด, เกินที่จะใช้.

ใฝ่สูงจนเกินศักดิ์

(สำ) ก. หวังสิ่งที่เกินฐานะของตน (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าใฝ่สูงจนเกินศักดิ์ อย่าใฝ่สูงให้เกินศักดิ์.

มั่งคั่ง

ว. มีทรัพย์มากมาย, มีทรัพย์ล้นเหลือ, มีทรัพย์มาก.

สิ้นหวัง

ก. ไม่มีความหวังเหลืออยู่เลย, หมดหวัง ก็ว่า.

หมดหวัง

ก. ไม่มีความหวังเหลืออยู่เลย, สิ้นหวัง ก็ว่า.

ล้ำยุค,ล้ำสมัย

ว. ที่ก้าวหน้าเกินยุคเกินสมัยของตน เช่น นักเขียนมีความคิดล้ำยุค.

ลับลี้

ว. ลึกซึ้งเหลือรู้เหลือเห็นตามธรรมดา; ที่ซ่อนเร้นอยู่ เช่น เก็บของซ่อนไว้เสียลับลี้จนตนเองหาไม่พบ, ลี้ลับ ก็ว่า.

ลี้ลับ

ว. ลึกซึ้ง เหลือรู้เหลือเห็นตามธรรมดา; ที่ซ่อนเร้นอยู่ เช่น บ้านอยู่ในซอกซอยลี้ลับทำให้หายาก; ลับลี้ ก็ว่า.

เบอะ

ว. เป็นแผลเหวอะหวะเข้าไป เช่น แผลเบอะ, ใช้ประกอบคำ หนา เป็น หนาเบอะ เช่น ปากหนาเบอะ หมายความว่า ปากหนามาก, ใช้ประกอบคำ เหลือ เป็น เหลือเบอะ คือ เหลือมาก.

ใจใหญ่ใจโต

ว. มีใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เกินฐานะ.

ฉิบ

ว. อาการที่หายไปหรือจากไปเร็วเกินคาด.

ต่อความยาวสาวความยืด

ก. พูดกันไปพูดกันมาให้มากเรื่องเกินสมควร.


 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ