ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ศิขริน, ภูเขา. ว. มียอด.
น. วิหารที่มียอดเป็นรูปทรงต่าง ๆ, ถ้ายอดทรงเจดีย์ เรียกว่า วิหารยอดเจดีย์, ถ้ายอดทรงปรางค์ เรียกว่า วิหารยอดปรางค์.
น. ชื่อเขา ๓ ยอดในไตรภูมิ, โบราณเรียกว่า ผาสามเส้า. (ส. ตฺริกูฏ ว่า มี ๓ ยอด).
[จฺรวดจะรี] (แบบ) น. ยอดแหลมสูง.
(ปาก) ว. ยอดเยี่ยม, ดีเลิศ.
(แบบ) น. ยอดเขา. (ส. ปรฺวต + ศิขร).
(สำ) ว. ดีเป็นพิเศษยอดเยี่ยม.
ก. ไปอยู่ในที่ที่ไม่สมควร เช่น ระเห็จขึ้นไปอยู่บนยอดไม้.
ว. ยอดดีหรือยอดเยี่ยมในทางใดทางหนึ่งเป็นพิเศษ.
น. ชายชาติทหาร, ยอดชาย.
น. ยอดเขา, เนินเขา, ไหล่เขา. (ป., ส.).
น. เขาสัตว์ต่าง ๆ; เขา, ยอดเขา, ที่ที่สูงสุด. (ป.).