ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. (โบ) คนที่ถวายตัวเป็นข้าของพระเจ้าแผ่นดินหรือเจ้านาย, คนใช้ของพระเจ้าแผ่นดินหรือเจ้านาย.
น. คำเรียกพระเจ้าแผ่นดินด้วยความนับถือ.
[พูมิ-] น. พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).
ก. เข้าทำงานของรัฐบาลหรือของพระเจ้าแผ่นดิน.
น. ท้องพระโรง, ห้องเป็นที่ออกขุนนางของพระเจ้าแผ่นดิน.
น. เทวดาโดยสมมติ หมายถึง พระเจ้าแผ่นดิน.
น. พระมเหสีเอกของพระเจ้าแผ่นดิน.
น. ผู้เป็นใหญ่, พระเจ้าแผ่นดิน, (โดยมากใช้ในบทกลอน); ตำแหน่งบรรดาศักดิ์ข้าราชการฝ่ายใน; (ถิ่น-อีสาน) คำประกอบชื่อผู้ชายที่เป็นเชื้อสายเจ้าหรือขุนนาง.
น. ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. ธรณี + อิศฺวร).
น. ลูกของพระเจ้าแผ่นดิน; (โบ) เรียกเมืองเอกที่พระโอรสของพระเจ้าแผ่นดินไปครองว่า เมืองลูกหลวง.
น. คำเรียกพระเจ้าแผ่นดินที่เสด็จสวรรคตแล้ว.
น. ชายาพระเจ้าแผ่นดิน. (ส.; ป. มเหสี).