ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
พระนามพระพุทธเจ้า
คำนาม
ภาษาบาลี คือ สิทฺธตฺถ
[[ครุฑ]], ผู้กินนาค
[ปะ-] น. ประสาท. (ป.; ส. ปฺรสาท).
น. เหงื่อ, เหงื่อไคล. (ป.; ส. เสฺวท).
[-บาด] น. หม้อนํ้า. (ส. อุท + ปาตฺร).
ว. หมดจด, สะอาด; ล้วน, แท้. (ป.).
[ทอระ-] ว. ระนาว, มากมาย, เช่น พบโพหนึ่งในไพรสณฑ์ สาขานฤมล แลลำทรนาวสาวสาร. (สมุทรโฆษ), งั่วนาวทรนาวเนก กรูดฉุรเฉกจรุงธาร. (ม. คำหลวง จุลพน).
น. ข้าวชนิดที่ทำเพื่ออุทิศให้เปรตประเภทหนึ่งในพิธีสารท.
น. โทษถึงชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณทณฺฑ).
[อัดทะบด] น. ครึ่งทาง. (ส. อรฺธปท).
[-พิน] น. หยาดนํ้า. (ป., ส. อุท + พินฺทุ).
[พัดทฺระ] น. ต้นพุทรา. (ป., ส. พทร).