ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. หาตัวผู้กระทำผิดไม่ได้.
(สำ) น. คนที่มีปฏิภาณไหวพริบตามธรรมชาติโดยไม่ต้องมีใครสอน, มักใช้เข้าคู่กับ มะนาวกลมเกลี้ยงไม่มีใครกลึง.
ก. เปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่นไป.
ว. ไม่เลิกเลย, ไม่เป็นอย่างอื่นเลย.
น. บุคคลหรือสิ่งที่เป็นที่เพ่งเล็งหรือสนใจของผู้อื่น เช่น คนงามย่อมเป็นเป้าสายตาของใคร ๆ.
ก. ประพฤติตน เช่น วางตัวไม่ดี คนอื่นจะดูถูกได้, ปฏิบัติตน เช่น วางตัวเป็นกลาง ไม่เข้าข้างใคร.
[อะปะระพาก] น. ส่วนอื่นอีก, เวลาอื่นอีก, ภายหลัง. (ป.).
ว. ไม่คิดเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ใคร ๆ.
ว. ทำท่าเย่อหยิ่งไม่พูดจากับใคร.
ก. พูดทักทายทั่วไปไม่จำเพาะใคร.
(ปาก) น. ผู้ที่อ่อนแอสู้ใครไม่ได้.
น. ภาวะที่พ้นความสามารถที่ใครจะป้องกันได้.