ผลการค้นหา

คำไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 521 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มากเกินไป,เกินควร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กรอม

[กฺรอม] ว. ปกหรือคลุมยาวลงมาเกินควร เช่น นุ่งผ้าซิ่นกรอมส้น.
 พจนานุกรมไทย

กินขวา,กินซ้าย

ก. อาการที่รถ เรือ ว่าว เป็นต้น เคลื่อนลํ้าไปทางขวาหรือซ้ายมากเกินควร
 พจนานุกรมไทย

กินสั่ง

ก. กินมากผิดปรกติเมื่อถึงคราวจะตาย, โดยปริยายหมายความถึงกินจุเกินควร.
 พจนานุกรมไทย

สาหัส

[-หัด] ว. ร้ายแรง เช่น บาดเจ็บสาหัส, รุนแรงเกินควร เช่น ถูกลงโทษอย่างสาหัส. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

แก่แรด

ว. จัดจ้านเกินอายุ, แก่เกินอายุ, แก่มาก.
 พจนานุกรมไทย

เหลือมือ

ว. มากเกินที่จะทำได้หมด, มากเกินที่จะควบคุมดูแลได้ทั่วถึง.
 พจนานุกรมไทย

เปลือง

[เปฺลือง] ก. ใช้หมดไปสิ้นไปเกินควร, หมดไป สิ้นไปโดยใช่เหตุ, เช่น เปลืองเงิน เปลืองเวลา เปลืองที่. ว. ลักษณะที่หมดไปสิ้นไปเกินควร เช่น ใช้เงินเปลือง.
 พจนานุกรมไทย

กาลเทศะ

[กาละ-] น. เวลาและสถานที่; ความควรไม่ควร. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

รู้หาญรู้ขลาด

(สำ) ก. กล้าในที่ควรกล้า กลัวในที่ควรกลัว.
 พจนานุกรมไทย

วันทย,วันทย-

[วันทะยะ-] ว. ควรไหว้, ควรนอบนบ. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ใฝ่สูงให้เกินศักดิ์

(สำ) ก. หวังสิ่งที่เกินฐานะของตน (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าใฝ่สูงจนเกินศักดิ์ อย่าใฝ่สูงให้เกินศักดิ์.
 พจนานุกรมไทย

เกินหน้าเกินตา

ว. เกินกว่า เด่นกว่า หรือดีกว่าฐานะของตนเองหรือของคนอื่น.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด