ผลการค้นหา

บัน* *บัน *บัน*
คำไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 82 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บรรเลง

[บัน-] ก. ทำเพลงด้วยเครื่องดุริยางค์ให้เป็นที่เจริญใจ.
 พจนานุกรมไทย

บรรสม

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ประสม) ก. รวมกันเข้า, ปน, ระคน, เจือ.
 พจนานุกรมไทย

สุบรรณ

[-บัน] น. ครุฑ. (ส. สุปรฺณ; ป. สุปณฺณ).
 พจนานุกรมไทย

ประเสบัน,ประเสบันอากง,ประเสบันอากง

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง. (ช.)
 พจนานุกรมไทย

บรรยาย

[บันยาย, บันระยาย] ก. ชี้แจงหรืออธิบายเรื่องให้ฟังเป็นต้น, เล่าเรื่อง เช่น ภาพยนตร์มีอักษรไทยบรรยายกำกับไว้. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ขับไม้บัณเฑาะว์

[-บันเดาะ] น. วิธีบรรเลงอย่างหนึ่ง; ชื่อเพลงไทยชนิดหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

บรรเจิด

[บัน-] ก. เชิดสูงขึ้น, สูงเด่น, เฉิดฉาย. ว. งาม.
 พจนานุกรมไทย

บรรณาธิกร

[บันนา-] (โบ) ก. รวบรวมและจัดเลือกเฟ้นเรื่องลงพิมพ์.
 พจนานุกรมไทย

บรรลาย

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ปลาย) น. ยอด, ที่สุด, ตรงข้ามกับ ต้น.
 พจนานุกรมไทย

บัณรส

[บันนะรด] ว. สิบห้า. (ป. ปณฺณรส).
 พจนานุกรมไทย

บรรณารักษ์

[บันนารัก] น. บุคคลที่รับผิดชอบในการบริหารและดำเนินงานในห้องสมุด.
 พจนานุกรมไทย

บรรเทือง

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ประเทือง) ก. ทำให้กระเตื้องขึ้น, พยุง, ทำให้ดีขึ้น.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด