ผลการค้นหา

โค* *โค *โค*
คำไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "โค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 85 รายการ

โคจรคาม

[โคจะระ-] น. หมู่บ้านที่ภิกษุไปบิณฑบาตเสมอ.
 พจนานุกรมไทย

พลิพัท

[พะลิ-] น. โคผู้. (ป. พลิวทฺท).
 พจนานุกรมไทย

มหาจักร

น. ชื่อยาไทยแก้ลมเพื่อซางโค.
 พจนานุกรมไทย

อุโฆษ

[-โคด] ว. กึกก้อง. (ส. อุทฺโฆษ; ป. อุคฺโฆส).
 พจนานุกรมไทย

โคแก่ชอบกินหญ้าอ่อน

(สำ) น. ชายสูงอายุที่ชอบผู้หญิงรุ่นสาว.
 พจนานุกรมไทย

กล่าวเกลี้ยง

(กลอน) ก. พูดเพราะ เช่น กล่าวเกลี้ยงไมตรีชวนชัก. (เสือโค).
 พจนานุกรมไทย

คาวี

น. วัว, วัวตัวเมีย, เช่น คชสารโคคาวี. (กฎ. ราชบุรี). (ป.).
 พจนานุกรมไทย

โคตรภูญาณ

[โคดตฺระพูยาน] (แบบ) น. ปัญญาที่อยู่ในลำดับอริยมรรค.
 พจนานุกรมไทย

โคบาล

[-บาน] น. คนเลี้ยงวัว. (ป., ส. โคปาล).
 พจนานุกรมไทย

เคา

(โบ) น. โค เช่น ดั่งว่าพฤติโคเคาเฒ่าชราจร. (ม. ร่ายยาว ชูชก), มีหนวดเพียงหลังเคา. (ม. คำหลวง กุมาร).
 พจนานุกรมไทย

โฆรวิส

[โคระวิด] น. งูพิษ. ว. มีพิษร้าย. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

โคตร,โคตร-

[โคด, โคดตฺระ-] น. วงศ์สกุล, เผ่าพันธุ์, ต้นสกุล, เช่น โคตมโคตร; คำนี้บางทีก็นำไปใช้ในความหมายไม่สุภาพหรือเป็นคำด่า เช่น ก่นโคตร. (ส. โคตฺร; ป. โคตฺต ว่า โรงวัว, คอกวัว, วงศ์, ตระกูล).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด