ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มะนุดสะยะ-, มะนุด] น. สัตว์ที่รู้จักใช้เหตุผล, สัตว์ที่มีจิตใจสูง, คน. (ส.; ป. มนุสฺส).
น. อวัยวะสืบพันธุ์ของมนุษย์.
ว. ยอดคน.
น. ส่วนของเขาที่ถัดยอดเขาลงมา.
[[ปัง]] สุดยอดมาก ดีมาก
ก: ทาปากสีดีสวยป้ะแก ข: สุดปัง
อ่านว่า สุดปัง
น. ยอดเครื่องสูงหรือยอดสิ่งก่อสร้างที่เป็นหน้าพรหม ๔ ด้าน.
[-ขอน] น. ยอด, ยอดเขา, ภูเขา, ใช้ว่า ศิงขร หรือ ศีขร ก็มี. (ส.).
[-ขอน] น. จอม, ยอด, หงอน; ยอดเขา. (ป.; ส. ศิขร).
น. คนเลวมากจนหาดีไม่ได้ (ใช้เป็นคำด่า).
น. อาคารที่มีหลังคาเป็นเครื่องยอดแบบต่าง ๆ เช่น แบบมณฑป แบบยอดปรางค์ แบบยอดปราสาท แบบยอดมงกุฎ แบบยอดเจดีย์ (ใช้แก่อาคารที่ใช้ในกิจเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์และศาสนา).
น. ยอดกำลังใจของเมือง.
น. หญิงที่เป็นยอดดวงใจ.