คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บาป"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 47 รายการ

ตราบาป

น. บาปติดตัว, ความรู้สึกว่าเป็นบาปซึ่งมีฝังอยู่ในจิตใจตลอดไป.

หิริโอตตัปปะ

[หิหฺริโอดตับปะ] น. ความละอายบาปและความเกรงกลัวบาป, ความละอายใจ. (ป.).

แก้บาป

ก. สารภาพความผิดเพื่อให้พ้นบาป.

ปาป,ปาป-

[ปาปะ-] น. บาป. (ป., ส.).

มหาไถ่

น. ผู้โปรดให้พ้นบาป หมายถึง พระเยซู.

ลอยบาป

ก. ปลดเปลื้องบาปให้ลอยไปในแม่น้ำคงคาตามลัทธิศาสนาพราหมณ์.

หิริ

[หิหฺริ] น. ความละอายใจ, ความละอายบาป. (ป.; ส. หฺรี).

บาปกรรม

[บาบกำ] น. บาป. (ส. ปาปกรฺม; ป. ปาปกมฺม).

ไถ่บาป

ก. ช่วยให้พ้นบาป (ใช้แก่พระเยซูที่อุทิศชีวิตช่วยมนุษย์ให้พ้นบาปตามพระประสงค์ของพระเป็นเจ้า โดยยอมถูกตรึงไม้กางเขน); (ปาก) ชดใช้ในสิ่งที่เคยทำไม่ดีไว้.

สวะ

[สะหฺวะ] (กลอน) ก. สละ เช่น สวะบาปแสวงบุญบท ที่แล้ว. (ยวนพ่าย).

โอตตัปปะ

[โอด-] น. ความเกรงกลัวบาป, มักใช้เข้าคู่กับคำ หิริ เป็น หิริโอตตัปปะ. (ป.).

อกุศลกรรม

[อะกุสนละกำ] น. ความชั่วร้าย, โทษ, บาป. (ส. อกุศล + กรฺมนฺ; ป. อกุสลกมฺม).

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ