ผลการค้นหา

คนขี้เมา* *คนขี้เมา *คนขี้เมา*
คำไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,919 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนขี้เมา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทุ่ง

น. ขี้. ก. ขี้.
 พจนานุกรมไทย

เอาไม้สั้นไปรันขี้

(สำ) ก. โต้ตอบหรือทะเลาะกับคนพาลมีแต่ทางเสีย.
 พจนานุกรมไทย

กร่ำ

[กฺรํ่า] (ปาก) ว. ใช้ประกอบกับอาการเมา เช่นเมาเหล้า ว่า เมากรํ่า หมายความว่า เมาเรื่อยไป.
 พจนานุกรมไทย

งอขี้กล้อง

(ปาก) ว. อาการที่ถูกทำร้ายบริเวณท้องจนล้มลงกับพื้นในลักษณะตัวงอคล้ายคนนอนสูบฝิ่น.
 พจนานุกรมไทย

มทนียะ

[มะทะ-] ว. เป็นที่ตั้งแห่งความเมา, ที่ควรเมา. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ฝนตกขี้หมูไหล

(สำ) ก. พลอยเหลวไหลไปด้วยกัน, มักใช้เข้าคู่กับ คนจัญไรมาพบกัน ว่า ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน.
 พจนานุกรมไทย

ขี้กลาก

น. ชื่อโรคผิวหนังอย่างหนึ่ง มีหลายชนิด เกิดจากเชื้อรา ขึ้นเป็นวง มีอาการคัน, กลาก ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ขี้เกลื้อน

น. ชื่อโรคผิวหนังเกิดจากเชื้อรา Malassezia furfur ขึ้นเป็นดวงขาว ๆ อาจมีอาการคัน, เกลื้อน ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ขี้คร้าน

ก. เชื่อว่าเป็นเช่นนั้น เช่น พอยอเข้าหน่อยขี้คร้านจะทำให้ทุกอย่าง.
 พจนานุกรมไทย

ขี้ไคล

(ปาก) น. เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า, ไคล ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ขี้เหนียว

ว. ตระหนี่, ขี้ตืด ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ไล่ขี้

ก. ขับขี้ตะกรันออกจากเนื้อโลหะโดยนำโลหะมาหลอม.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด