คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขอบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 212 รายการ

ราวป่า

น. แนวป่า, ชายป่า, ขอบป่า.

ตะวันยอแสง

ก. ลักษณะที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่ยังเห็นแสงตะวันจับขอบฟ้าเป็นสีแดงเข้ม.

กรอบหน้า

น. เครื่องประดับขอบหน้าผากเป็นรูปกระจังเป็นต้น.

ตกดิน

ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.

ไพร

[ไพฺร] น. ป่า; ขอบ, ริม, เรียกตอกเส้นกลม ๆ ที่อยู่ใต้ขอบกระบุงกระจาดเป็นต้น ว่า ตอกไพร.

เดินเส้น

น. วิธีปักแบบหนึ่ง โดยมากใช้ตัดเส้นที่ขอบใบหรือดอก.

สุดหล้าฟ้าเขียว

ว. ไกลมากที่สุด เช่น เขาหนีไปอยู่สุดหล้าฟ้าเขียว ยากที่ใครจะตามไปถึง, สุดขอบฟ้า ก็ว่า.

ยอแสง

ว. ปรากฏการณ์ที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่ยังเห็นแสงตะวันจับขอบฟ้าเป็นสีแดงเข้ม, มักใช้ว่า ตะวันยอแสง.

ฝีคัณฑสูตร

น. ชื่อฝีชนิดหนึ่ง มักเป็นที่บริเวณขอบทวารหนัก.

เมืองขึ้น

น. เมืองที่เป็นข้าขอบขัณฑสีมา, ประเทศที่อยู่ในปกครองของประเทศอื่น.

ลาดทวีป

น. ที่ลาดสูงชันต่อจากขอบไหล่ทวีปลงไปสู่ทะเลลึก.

กุ้งยิง

น. ฝีหัวเล็ก ๆ ซึ่งเกิดจากการอักเสบที่ต่อมขอบตา.

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ