ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ชาตะ-] ก. เกิด. (ป.).
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
[-ตะ-] (แบบ) ว. เศวต, สีขาว. (ป.; ส. เศฺวต).
[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).
ว. โยกคลอนไปมา, ไม่แน่น, ไม่มั่นคง.
[กรึกฺถองฺ] (โบ) ว. มากมาย, ตรึกถอง ก็ใช้.
[-คะตะ, -คด] ก. ถึงแล้ว, ไปแล้ว, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ตถาคต สุคต สวรรคต ทิวงคต. (ป.).
[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).
น. ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูวสันต์ ก็ว่า.
[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).
[อะทิกะ-, อะทิกกะ-] ว. ยิ่ง, เกิน, มาก, เพิ่ม, เลิศ, ใช้ว่า อธึก ก็มี. (ป., ส.).
[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).