ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปฺระพาบ] น. อำนาจ, ฤทธิ์. (ส.).
[-รุบเพด] น. ฤคเวท. (ป.).
ก. รบ เช่น คชจำบังข้าศึก. (ตะเลงพ่าย). น. ศึก, สงคราม; นักรบ. (จารึกสยาม). (ข. จํบาง, จมฺบำง ว่า การรบ, สงคราม).
(กลอน) ก. เข้ารบคลุกคลีประชิดตัว, อุตลุด, เช่น อุกคลุกพลุก เงยงัด คอคช เศิกแฮ. (ตะเลงพ่าย).
[ชับ] (แบบ) ว. เร็ว. (ป., ส. ชว).
ว. เร็ว. (แผลงมาจาก ป., ส. ชว).
[ทะวัด] น. ธง. (ส. ธฺวช).
[-มะลา-] น. ดอกมะลิลา. (ช.).
น. วังลูกหลวง, วังหลานหลวง. (ช.).
[-หฺรันอากง] น. วังลูกหลวง. (ช.).
น. เครื่องรัดเกล้าที่ไม่มียอด; โจรป่า. (ช.).
[พัด] น. วัช, คอก. (ป. วช).