คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ฉ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 584 รายการ

ฉาวโฉ่

ว. อื้ออึง, เกรียวกราวขึ้น, รู้กันทั่วไป, (ใช้แก่ข่าวที่ไม่ดีไม่งาม), โฉ่ฉาว ก็ว่า.

ฉ่ำ

ว. ชุ่มชื้น, ชุ่มนํ้าในตัว.

ฉำฉา

น. ชื่อเรียกไม้เนื้ออ่อน โดยมากเป็นพวกไม้สนที่ใช้ทำหีบบรรจุของมาจากต่างประเทศ.

ฉำฉา

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นก้ามปู. (ดู ก้ามปู).

ฉำเฉง

น. มูลฝิ่นครั้งที่ ๓. (จ. ซำเฉง).

ฉำแฉะ

ว. เฉอะแฉะ; อืดอาดล่าช้า.

ฉิ่ง

น. เครื่องตีกำหนดจังหวะชนิดหนึ่ง ทำด้วยโลหะหล่อหนา รูปร่างกลมคล้ายถ้วย เจาะรูตรงกลางไว้ร้อยเชือกให้เป็นคู่กันสำหรับถือตีบอกจังหวะเข้ากับดนตรี; ชื่อเพลงไทยประเภทหนึ่ง.

ฉิ่ง

ว. เก, เฉ, ไม่ตรง, (ใช้แก่แขนขา) เช่น ขาฉิ่ง แขนฉิ่ง.

ฉิ่งตรัง

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง. (ดึกดำบรรพ์).

ฉิน

ก. ติ, ติเตียน, เช่น สามสิ่งนี้โหดให้ โทษแท้คนฉิน. (โลกนิติ), มักใช้เข้าคู่กับคำ ติ เป็น ติฉิน.

ฉิน

(กลอน) ว. ฉัน, เช่น, คล้าย, เหมือน, เช่น ทิพฉายฉวงฉินฉัตร ใบชรอัดอรชร. (ม. คำหลวง วนประเวสน์).

ฉิน

ว. ฉัน, มีแสงกล้า, มีแสงที่พุ่งออกไป; งาม, มักใช้เข้าคู่กับคำ โฉม เป็น ฉินโฉม หรือ โฉมฉิน เช่น ฉินโฉมเฉกช่างวาด. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ