ค้นเจอ 830 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เรียนภาษาไทย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พวน

น. ชาวไทยพวกหนึ่ง เดิมมีถิ่นฐานอยู่ในประเทศลาว ส่วนหนึ่งได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ทางภาคกลางของประเทศไทย.

เข้าตาจน

ก. หมดทางไป, หมดทางที่จะแก้ไข, หมดหนทางหากิน. (มาจากภาษาหมากรุก).

ธนิต

ว. หนัก, เสียงพยัญชนะบางประเภทที่เปล่งเสียงพร้อมกับมีกลุ่มลมออกมา ในภาษาไทยได้แก่เสียง พ ท ค ช ฮ, (ไว) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงหนักว่า พยัญชนะธนิต ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ ๒ และ ๔ ของวรรค. (ป.).

คาราคาซัง

ค้างคา ไม่จบไม่สิ้น

ไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่นแต่อย่างใด

สัทวิทยา

[สัดทะวิดทะยา] น. วิชาว่าด้วยการศึกษาระบบเสียงของแต่ละภาษาโดยพิจารณาหน้าที่ของเสียงและการประกอบเสียงในภาษานั้น. (อ. phonology).

ออกภาษา

น. เรียกเพลงที่บรรเลงออกสำเนียงภาษาของชาติอื่น ๆ ในเพลงเดียวกัน หรือเพลงที่บรรเลงต่อท้ายเพลงแม่บทแต่ไม่ครบ ๑๒ ภาษา ว่า เพลงออกภาษา.

สิถิล

ว. เบา, เสียงพยัญชนะบางประเภทที่เปล่งเสียงโดยไม่มีกลุ่มลมออกมาด้วย ในภาษาไทยได้แก่เสียง ป ต ก จ, (ไว) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเบาว่า พยัญชนะสิถิล ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ ๑ และ ๓ ของวรรค. (ป.; ส. ศิถิล).

สิทธัตถะ

พระนามพระพุทธเจ้า

คำนาม

ภาษาบาลี คือ สิทฺธตฺถ

กะปั่น

(โบ) น. กำปั่น. (ตำนานอักษรไทย ของเซเดส์).

กะหมอก

[-หฺมอก] น. ไฟ. (ดิกชนารีไทย).

กาเรียนทอง

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง. (ดู กระเรียน ๒).

โตเล่นหาง

น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง; ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.


 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ