ตัวกรองผลการค้นหา
มอระกู่
หมายถึงน. หม้อสูบยาของชาวอาหรับ. (ช.).
มันดี
หมายถึงน. ที่อาบนํ้า. ก. อาบนํ้า. (ช.).
ระเด่น
หมายถึงน. โอรสหรือธิดาของกษัตริย์เมืองใหญ่. (ช.).
วาโมร
หมายถึง[-โมน] น. คนป่า, คนรำ. (ช.).
สะตาหมัน
หมายถึงน. สวน. (ช. สะ ว่า หนึ่ง, ตาหมัน ว่า สวน).
หนากาสรี
หมายถึง[หฺนากาสะหฺรี] น. ดอกชบา. (ช.).
ปัจจามิตร
หมายถึงน. ข้าศึก, ศัตรู. (ส. ปจฺจามิตฺร; ป. ปจฺจามิตฺต).
รักดป
หมายถึง[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).
บัพพาช
หมายถึง[บับพาด] (แบบ) ก. ขับไล่ เช่น พระสญชัยยินราษฎร์ แกล้งบัพพาชกูไกล. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. ปพฺพาช).
ประจุบัน
หมายถึงน. ปัจจุบัน. (ป. ปจฺจุปฺปนฺน; ส. ปฺรตฺยุตฺปนฺน).
ทวิช,ทวิช-
หมายถึง[ทะวิด, ทะวิชะ-] (แบบ) น. นก; พราหมณ์. (ป., ส. ทฺวิช ว่า ผู้เกิด ๒ หน).
โอษฐชะ
หมายถึง(ไว) น. อักษรในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเกิดจากริมฝีปาก ได้แก่พยัญชนะวรรค ป คือ ป ผ พ ภ ม และอักษร ว กับสระอุ อู. (ป. โอฏฺช; ส. โอษฺฐฺย).