ค้นเจอ 455 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประเดี๋ยวประด๋าว

ว. ชั่วครู่ชั่วยาม.

ประแดง

(โบ) น. คนเดินหมาย, คนนำข่าวสาร, ผู้สื่อข่าว, นักการ; พนักงานตามคน, ตำแหน่งข้าราชการในสำนักพระราชวัง, บาแดง ก็ใช้.

ประแดะ

น. เครื่องมือของช่างทอง สำหรับเคาะสิ่วสลัก มีรูปคล้ายค้อน แต่แบน ทำด้วยเขาสัตว์; เรียกมีดพกปลายแหลมชนิดหนึ่งที่มีด้ามงอเฉียงลงว่า มีดประแดะ, คอม้า ก็เรียก.

ประโดง

น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน เรียกว่า ลำประโดง, ลำกระโดง ก็ว่า.

ประโดย

ก. พลอยตาม, ยอมตาม.

ประตง

น. โจร. (ช.).

ประตยาค

[ปฺระตะยาก] ก. ประจาค. (ส. ปฺรตฺยาค).

ประตัก

น. ไม้ที่ฝังเหล็กแหลมข้างปลายใช้แทงสัตว์พาหนะเช่นวัว.

ประตาป

น. ประดาป.

ประติ,ประติ-

เป็นคำสันสกฤตใช้เหมือน ปฏิ. (ดูคำที่มี ปฏิ หรือ ประติ นำหน้า).

ประติชญา

[ปฺระติดชะยา] น. ปฏิญญา. (ส. ปฺรติชฺา; ป. ปฏิญฺา).

ประติญาณ

น. ปฏิญาณ. (ส. ปฺรติชฺาน).


 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ