ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะลาดสะนากาน] ก. หนีไป. (ป.).
[พะนาสม] น. อาศรมในป่า. (ส. วนาศฺรม).
น. วิปัสสนา. (ป. วิปสฺสนา; ส. วิปศฺยนา).
[ระสะนา] น. สายรัดเอว. (ส.).
ก. ตกลงซื้อ เช่น รัฐบาลรับซื้อข้าวจากชาวนา.
น. ไถ (เครื่องทำนา). (ส.; ป. นงฺคล).
น. ไทยพวกหนึ่งอยู่ในแคว้นสิบสองปันนา.
(สำ) ก. แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่สนใจ.
(โบ; กลอน) ว. คำละมาจากคำว่า เทอญนะ เทอญนา เถิดนะ หรือ เถิดนา, มักใช้ในความชักชวน เช่น ไปทะนะ.
(กฎ; โบ) น. ลักษณะของหญิงที่ชายทำให้เสียความบริสุทธิ์แล้วทอดทิ้งไป เช่น แลมันทำชู้แล้วมันทอดหญิงนั้นเสีย ท่านว่ามันทำให้ลูกหลานท่านนมบกอกพร่อง ให้ไหมชายผู้เลมิดพ่อแม่ผู้เถ้าผู้แก่นั้นโดยขนาฎ. (สามดวง), มักใช้เพี้ยนไปเป็น นมตกอกพร่อง.
[ปะ-] น. ประสาท. (ป.; ส. ปฺรสาท).
น. เหงื่อ, เหงื่อไคล. (ป.; ส. เสฺวท).