คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*รณ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 324 รายการ

ภรณี

[พะระนี] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปแม่ไก่, ดาวก้อนเส้า ก็เรียก. (ป., ส.).

ภรณีภู

น. ผู้เกิดจากดาวภรณี คือ พระราหู. (ส.).

ภินวรรณ

ว. เปลี่ยนสี, จาง, ตก, ซีด, (ใช้แก่สี); ต่างพวก, ต่างวรรณะ. (ส. ภินฺนวรฺณ).

มรณ,มรณ-,มรณ์,มรณะ

[มอระนะ-, มะระนะ-, มอน, มอระนะ] น. ความตาย, การตาย. (ป., ส.). ก. ตาย.

มรณกรรม

[มอระนะกำ] น. ความตาย.

มรณธรรม

[มะระนะทำ] ว. มีความตายเป็นธรรมดา. (ป.).

มรณบัตร

[มอระนะบัด] (กฎ) น. หนังสือสำคัญที่นายทะเบียนผู้รับแจ้งแห่งท้องที่ที่มีคนตายออกให้เป็นหลักฐานแสดงรายการคนตายแก่ผู้แจ้ง.

มรณภัย

[มะระนะไพ, มอระนะไพ] น. ความรู้สึกกลัวต่อความตาย, ภัยที่เป็นอันตรายถึงตาย. (ป.).

มรณภาพ

[มอระนะพาบ] น. ความตาย. ก. ตาย (ใช้แก่พระสงฆ์).

มรณันติก,มรณันติก-

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

มรณานต์

[มะระนาน] ว. จนกว่าจะตาย. (ส.).

มหรณพ

[มะหอระนบ] น. ทะเลใหญ่, ห้วงนํ้าใหญ่. (ส. มหรฺณว; ป. มหณฺณว).

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ