ผลการค้นหา

คำไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 311 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พระเจ้าแผ่นดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มหาอุปราช

[มะหาอุปะหฺราด, -อุบปะหฺราด] (โบ) น. ตำแหน่งรองพระเจ้าแผ่นดิน, เรียกกันอย่างสามัญว่า วังหน้า; ตำแหน่งขุนนางทำหน้าที่มุขมนตรี.
 พจนานุกรมไทย

เสด็จ

[สะเด็ด] น. คำเรียกเจ้านายชั้นพระองค์เจ้าที่เป็นลูกเธอและหลานเธอซึ่งพระอัยกาเป็นพระเจ้าแผ่นดิน. (ราชา) ก. ไป เช่น เสด็จประพาส, อยู่ เช่น เสด็จประทับ.
 พจนานุกรมไทย

คอคอด

น. แผ่นดินที่กิ่วคอดและมีน้ำล้อมรอบอยู่ทั้ง ๒ ด้าน ตรงที่กิ่วคอดจะเชื่อมต่อระหว่างแผ่นดินใหญ่ ๒ แห่ง หรือเชื่อมต่อระหว่างแผ่นดินใหญ่กับแหลมให้ติดต่อถึงกันได้ เช่น คอคอดกระ.
 พจนานุกรมไทย

ของหลวง

น. ของของสถาบันพระมหากษัตริย์, ของที่เป็นของแผ่นดินหรือรัฐ.
 พจนานุกรมไทย

บรรพตกีลา

(แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. ปรฺวต + กีลา).
 พจนานุกรมไทย

ปากอ่าว

น. ปากของส่วนทะเลที่เว้าเข้าไปในแผ่นดิน.
 พจนานุกรมไทย

พสุธา

น. “ผู้ทรงไว้ซึ่งทรัพย์” คือ แผ่นดิน. (ป., ส. วสุธา).
 พจนานุกรมไทย

พสุธาดล

น. พื้นแผ่นดิน. (ป., ส. วสุธาตล).
 พจนานุกรมไทย

ภูมิ,ภูมิ,ภูมิ-

[พูม, พูมิ-, พูมมิ-] น. แผ่นดิน, ที่ดิน.
 พจนานุกรมไทย

อุรพี

น. “ผู้กว้างใหญ่” คือ แผ่นดิน, โลก. (ส. อุรฺวี).
 พจนานุกรมไทย

ช้าลูกหลวง

น. การขับร้องเห่กล่อมพระเจ้าลูกเธอที่ขึ้นพระอู่.
 พจนานุกรมไทย

วัดหลวง

(ปาก) น. พระอารามหลวง, วัดที่พระเจ้าแผ่นดินทรงสร้าง หรือทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เข้าจำนวนในบัญชีเป็นพระอารามหลวง.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด