ค้นเจอ 1,919 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนขี้เมา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หนึ่งไม่มีสอง

ว. เป็นเลิศอยู่คนเดียว.

เละเทะ

ว. ไม่เป็นระเบียบ เช่น หัวหน้าไม่อยู่ งานการเละเทะ; มีความประพฤติเหลวไหลไม่มีความรับผิดชอบ เช่น คนกินเหล้าเมายาเป็นคนเละเทะ เชื่อถือไม่ได้, มีความประพฤติเป็นที่น่ารังเกียจ (มักใช้ในทางชู้สาว) เช่น ผู้หญิงคนนั้นทำตัวเละเทะ.

ชลจัณฑ์

น. นํ้าจัณฑ์ เช่น ชื่อชลจัณฑ์ ดุมุเมามน. (จิตรปทาฉันท์).

มทะ

[มะทะ] น. ความเมา; นํ้ามันช้างที่ตกมัน; สภาพช้างที่ตกมัน. (ป., ส.).

โมไนย

[-ไน] น. ความเป็นปราชญ์, คุณธรรมของนักปราชญ์. (ป. โมเนยฺย; ส. เมาเนย).

หน้าตึง

ว. มีสีหน้าเครียดหรือขุ่นเคือง, หน้าเข้ม ก็ว่า; มีสีหน้าแดงหรือเข้มขึ้นเพราะเริ่มเมา.

หัวราน้ำ

ว. มากเกินปรกติจนขาดสติ ในความว่า เมาหัวราน้ำ เที่ยวหัวราน้ำ.

สมน้ำหน้า

ว. คำแดกดันหรือซํ้าเติมว่าควรได้รับผลร้ายเช่นนั้น เช่น ขี้เกียจท่องหนังสือ สอบตกก็สมน้ำหน้า, (ปาก) สม ก็ว่า เช่น สมแล้วที่สอบตก เพราะขี้เกียจนัก.

วัลลภ

[วันลบ] น. คนสนิท, ผู้ชอบพอ, คนโปรด, คนรัก. (ป., ส.).

กุ๊ย

น. คนเลว, คนโซ. (จ. กุ๊ย ว่า ผี).

คนร้าย

น. คนที่ไม่มีคุณธรรม; คนทำผิดอาญา, อาชญากร.

คอหยัก ๆ สักแต่ว่าคน

(สำ) น. คนที่ประพฤติตัวไม่สมศักดิ์ศรีของความเป็นคน.


 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ