ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. อาการพักผ่อนของร่างกายที่มีการรับรู้สภาพแวดล้อมน้อยลง.
ว. แสดงท่าขวยเขินโดยก้มหน้าน้อย ๆ.
[บัน-] ก. ตั้งใจทำ เช่น บรรจงเขียน, ทำโดยระมัดระวัง เช่น มีน้อยใช้น้อยค่อยบรรจง. ว. อย่างประณีต เช่น เขียนบรรจง, ตัวบรรจง.
(ปาก) ว. มีเงินในกระเป๋าน้อยลง เช่น ไปเที่ยวเสียกระเป๋าเบาเลย.
[กันยา] น. สาวรุ่น, สาวน้อย. (ป.; ส. กนฺยา).
น. สาวรุ่น, สาวน้อย. (ส.; ป. กญฺา).
ก. ดันเข้าไปทีละน้อย ๆ; ยุหรือหนุนส่ง.
ว. น้อยไป, ลดไป, ไม่เข้ม, (โดยมากใช้แก่สี รส กลิ่น).
ว. มีลักษณะแคบ ๆ เป็นซอกเล็กซอกน้อยน่ารำคาญ.
ว. เคลื่อนไปทีละน้อย ๆ เช่น หนอนไต่ดั้วเดี้ย.
ก. ขึ้นเสียง, ออกเสียงดังด้วยความโกรธ, (เป็นคำที่ผู้ใหญ่ใช้ว่าผู้น้อย).
ก. แทรกซึมเข้าไปเพื่อทำลายอยู่ภายในทีละน้อย ๆ.