ผลการค้นหา

สํานวนสุภาษิตคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 209 รายการ

สํานวนสุภาษิตที่เกี่ยวข้องกับ "ประกาศนียบัตรประโยคครูผู้สอนพลศึกษาโท"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หางแถว

คนที่อยู่ท้ายแถว โดยปริยายหมายถึงผู้น้อย ผู้ไม่มีความสำคัญ ปลายแถว ก็ว่า

[[ปลายแถว]] ก็ว่า

หมาขี้ไม่มีใครยกหาง

คำค่อนว่าคนที่ชอบคุยโม้โอ้อวด หรือยกตัวเองเหนือผู้อื่น

ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน

การกระทำการใด ๆ ที่ต้องพยายามด้วยตนเองก่อน โดยยังไม่ขอความช่วยเหลือจากผู้อื่นในขั้นต้น

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

การกระทำการใด ๆ ที่ต้องพยายามด้วยตนเองก่อน โดยยังไม่ขอความช่วยเหลือจากผู้อื่นในขั้นต้น

กาในหมู่หงส์

คนที่ต่ำต้อยไม่มีเกียรติ ไปอยู่ท่ามกลางสังคมผู้ดี ผู้สูงศักดิ์ ทำให้ถูกดูหมิ่น ดูแคลน เป็นที่รังเกียจ

จองหองพองขน

เย่อหยิ่ง อวดดี ทะนงตน หรือไม่รู้จักบุญคุณด้วยการแสดงอาการลบหลู่ผู้มีพระคุณ

ชี้โพรงให้กระรอก

ผู้ที่ชอบทำอะไรก็ตามเป็นนิสัยเดิมอยู่แล้ว เมื่อมีคนมาบอกกล่าวก็จะลงมือทำทันที

เช่น เป็นคนชอบเที่ยวถ้ามีผู้บอกว่าที่นั่นที่นี่น่าเที่ยวก็จะไป หรือผู้มีนิสัยเป็นคนขี้ลักขี้ขโมยถ้ามีผู้บอกว่า บ้านนั้นบ้านนี้มีทรัพย์สินเงินทองมาก ก็จะหาทางเข้าไปขโมยหรือลักทรัพย์ในบ้านนั้น เช่นนี้ เรียกว่า ชี้โพรงให้

ผงเข้าตาตัวเอง

เมื่อปัญหาหรือความเดือดร้อนเกิดแก่ผู้อื่น ช่วยแก้ไขให้เขาได้ แต่เมื่อเกิดแก่ตน กลับแก้ไขไม่ได้.

ภาวนากันตาย

ทำบุญเพื่ออวดผู้อื่น ไม่ใช่ทำด้วยใจบริสุทธิ์, มักพูดเข้าคู่กับ ภาวนากันตาย

ตลาดหน้าคุก

ตลาดหรือร้านค้าที่ฉวยโอกาสขายของแพง ขึ้นราคาของให้แพงกว่าปกติ และผู้ซื้อจำเป็นต้องซื้อมาใช้

ตาร้อน

เป็นอาการของคนที่มีความรู้สึกอิจฉาผู้อื่นในเรื่องต่าง ๆ ที่เหนือกว่าตน หรือเห็นคนอื่นได้ดี

ใช้ในทางไม่ดีก็ได้แต่บางบริบทนั้นก็นิยมเอามาพูดเล่น ๆ แซวกัน ขำขำ ในวงคนรู้จักกันก็มีให้เห็นโดยทั่วไป

[[อิจฉาตาร้อน]] ก็ว่า

ปลอกคอ

สายรัดรอบคอ (มักใช้แก่หมา); โดยปริยายหมายถึงผู้มีอำนาจที่คอยให้ความคุ้มครองหรือช่วยเหลือ.

 สุภาษิตไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด