ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ชอบพูดจากลับกลอก, ชอบ พูดจาสับปลับ
พูดดีย่อมเกิดประโยชน์กับตน
ใช้ในการพูดโดยอ้างพระหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาประกอบเป็นพยานมักใช้ในความปฏิเสธเช่นต่อให้อมพระมาพูดก็ไม่เชื่อ
ไม่ใคร่พูดขอร้องต่อใคร ๆ, ไม่ใคร่ทักทายใคร, พูดได้ช้า (ใช้กับเด็กที่ถูกสอนให้พูด)
เมื่ออยู่บ้านใคร อย่าอยู่เปล่า ควรทำการทำงานช่วยเหลือเขาเท่าที่จะทำได้
แม้เพียงเอาดินเหนียวมาปั้นวัวปั้นควายให้ลูกเจ้าของบ้านเล่นก็ยังดี เขาจะได้เมตตาสงสาร
พูดจาตลบตะแลงพลิกแพลงไปมาจนจับคำพูดไม่ทัน
ไม่นับถือความเป็นผู้ใหญ่ พูดว่าให้เสียผู้ใหญ่
พูดดีแต่คิดร้าย
[[ปากปราศัย ใจเชือดคอ]] ก็ว่า
ชอบพูดคำหยาบ
ถูกคอกัน, เข้ากันได้ดี, เช่น พูดเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย
เพียงแต่พูดก็รู้ความหมาย
อาการที่พูดกลับกลอกตลบตะแลง