ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ผิดปรกติ, แปลกไป, เช่น รูปร่างพิกล ทำท่าพิกล พูดพิกล. (ป., ส. วิกล ว่า ขาดแคลน, อ่อนแอ).
ว. แปลกผิดปรกติหรือมิได้คิดคาดหมายว่าจะเป็นไปได้, น่าพิศวง.
ก. แปลก, ประหลาด; จรมา, มาสู่.
ว. แปลกใจ, ประหลาดใจ.
(ปาก) ว. แปลกมาก, ประหลาดมาก, น่าขัน, ชอบกล.
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความประหลาดใจ.
ว. เสียอวัยวะมีแขนขาเป็นต้น, เสียไปจากสภาพเดิม, เช่น แขนพิการ ตาพิการ, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ พิกล เป็น พิกลพิการ. (ป., ส. วิการ).
ก. ยกคิ้วขึ้นแสดงความประหลาดใจเป็นต้น.
ว. คำที่เปล่งออกมาแสดงความประหลาดใจเป็นต้น.
อ. คำที่เปล่งออกมาด้วยความตกใจ ประหลาดใจ หรือเพื่อห้าม.
[ตฺระ-] ว. งาม; ประหลาด, แปลก ๆ; หลาก, มีต่าง ๆ.
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความพิศวงหรือประหลาดใจเป็นต้น.