ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. กิริยาที่ยืนอยู่แล้วยกเท้าขึ้น ๆ ลง ๆ ถี่ ๆ, เคลื่อนไหวขึ้น ๆ ลง ๆ หรือไป ๆ มา ๆ เช่น เนื้อเต้น อกเต้น, ยกขาขึ้นลงให้เข้าจังหวะกับดนตรี เช่น เต้นระบำ.
ก. ใจเต้นตึก ๆ.
น. อาการเต้นแห่งใจ. (ส.).
[ขะหฺยุบ, -ขะหฺยิบ] ว. กระดุบ ๆ, เต้นดุบ ๆ อย่างเนื้อเต้น.
ว. อาการที่ใจเต้นตึก ๆ.
ก. อาการที่ใจเต้นตึก ๆ.
[หฺรา] ว. ก๋า, ร่า, เช่น เต้นหรา.
[ขะหฺมุบ] ก. กระหมุบ, กระดุบกระดิบ, ทำปากหมุบ ๆ; เต้นตุบ ๆ อย่างชีพจรเต้น.
ก. เต้นตุบ ๆ. (แผลงมาจาก ขมุบ).
ว. อาการที่ชีพจรเป็นต้นเต้นเป็นระยะ ๆ.
ก. อาการเต้นของพลรบที่เป็นมนุษย์ ยักษ์ และลิง ที่ออกเต้นเป็นจังหวะเข้ากับปี่พาทย์ในการเล่นโขนเมื่อเวลาเริ่มยกทัพ.
ว. เต้นตุบ ๆ, กระดุบ ๆ ก็ว่า.