ค้นหา "ก.พ.ค." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 9,917 รายการ

[-คะตะ, -คด] ก. ถึงแล้ว, ไปแล้ว, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ตถาคต สุคต สวรรคต ทิวงคต. (ป.).

ก. ร้องไห้ครํ่าครวญถึง.

พยัญชนะตัวที่ ๔ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น โรค มรรค มารค เทคนิค.

พยัญชนะตัวที่ ๓๐ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากบาลีและสันสกฤต เช่น ภพ ภาพ สรรพ ผลลัพธ์.

[บุบพะ-] ว. ก่อน, ทีแรก; เบื้องต้น, เบื้องหน้า. (ป. ปุพฺพ; ส. ปูรฺว).

[ตามพะ-] (แบบ) น. ทองแดง. (ป. ตมฺพ; ส. ตามฺร).

(โบ) ก. จับควํ่าเพื่อเฆี่ยน.

ก. ครํ่าครวญ, บ่นด้วยความเศร้า.

(ปาก) ก. ร้องไห้ครํ่าครวญ.

ก. รํ่าไห้, ครํ่าครวญ; รํ่ารำพัน.

[ปุบพะ] ว. บุพ, บุพพะ. (ป.).

[คดชะ-] (แบบ) น. ช้าง, ช้างพลาย. (ป., ส.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ