ประทุษ
[ปฺระทุด] ก. ทำร้าย, ทำชั่ว, ทำเลวทราม, ทำผิด, เบียดเบียน. (ส.).
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 1 รายการ
คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ประทุษ"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด