ค้นเจอ 360 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิสา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิสิฐ

ว. วิศิษฏ์. (ป. วิสิฏฺ; ส. วิศิษฺฏ).

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

วิศาข,วิศาข-,วิศาขะ,วิศาขา,วิศาขา

น. ชื่อเดือนที่ ๖ แห่งจันทรคติ ตกราวเดือนพฤษภาคม, ถ้าในปีอธิกมาสจะตกราวเดือนมิถุนายน. (ส.; ป. วิสาข, วิสาขา).

รัฐประศาสนนัย,รัฐประศาสโนบาย

[รัดถะปฺระสาสะนะไน, รัดถะปฺระสาสะโนบาย] น. วิธีการปกครองบ้านเมือง.

วิปริต

[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).

ทศ,ทศ,ทศา

[ทด, ทะสา] (แบบ) น. ชายผ้า, ชายครุย. (ส.).

ศาฎก

[-ดก] น. ผ้า. (ส. ศาฏก; ป. สาฏก).

สาม,สาม-,สาม-

[สามะ-, สามมะ-] น. บทสรรเสริญ; การสรรเสริญ. (ส.).

หรรษ,หรรษ-,หรรษา

[หันสะ-, หันสา] น. ความรื่นเริง, ความยินดี. (ส. หรฺษ).

อรรธนิศา

[อัดทะนิสา] น. เวลาเที่ยงคืน. (ส.).

วิศาขา,วิศาขา,วิสาขะ,วิสาขะ

น. ดาวฤกษ์ที่ ๑๖ มี ๕ ดวง เห็นเป็นรูปแขนนาง หนองลาด เหมือง หรือไม้ฆ้อง, ดาวคันฉัตร หรือ ดาวศีรษะกระบือ ก็เรียก. (ส.; ป. วิสาข, วิสาขา).

ฉวี

[ฉะหฺวี] น. ผิวกาย. (ป., ส. ฉวิ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ