ค้นหา "แก่" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 1,359 รายการ

[เหฺย] ว. เบ้ (ใช้แก่หน้า).

ว. เบ้เบี้ยวไป (ใช้แก่หน้า).

ว. เขมาก (ใช้แก่ตา).

ว. อับ, ไม่โปร่ง, (ใช้แก่สถานที่).

ว. เสียงดัง, เปิดเผย, (ใช้แก่กริยาคุย).

คำกล่าวแสดงความรู้สึกบุญคุณ (เป็นคำที่ใช้แก่บุคคลที่เสมอกัน หรือผู้น้อยใช้แก่ผู้ใหญ่).

ก. ขจรไป, แพร่หลาย, (ใช้แก่เกียรติคุณ), เฟื่องฟุ้ง ก็ว่า. ว. เชี่ยวชาญ, ชำนิชำนาญ, (ใช้แก่สติปัญญา), เฟื่องฟุ้ง ก็ว่า.

ก. ขจรไป, แพร่หลาย, (ใช้แก่เกียรติคุณ), ฟุ้งเฟื่อง ก็ว่า. ว. เชี่ยวชาญ, ชำนิชำนาญ, (ใช้แก่สติปัญญา), ฟุ้งเฟื่อง ก็ว่า.

(สำ) น. หญิงค่อนข้างมีอายุที่มีมารยาและเล่ห์เหลี่ยมมาก และมีกิริยาจัดจ้าน.

(สำ) น. พูดดีเป็นที่นิยมชมชอบ.

(สำ) น. คนที่ทำตนเป็นคนดีมาตลอด แต่มาเสียคนเมื่อแก่. ก. มีอุปสรรคเมื่อใกล้จะสำเร็จ.

ก. บันดาลโทสะ, โกรธมาก, เช่น เขาทำร้ายผู้อื่นด้วยลุแก่โทสะ.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ