ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา เชียรณ์, เก่, แก้, แกง, แกน
แก่
หมายถึงว. มีอายุมาก เช่น แก่ไปทุกวัน ไม้แก่ เด็กคนนี้แก่กว่าเด็กคนนั้น, อยู่ในวัยชรา เช่น คนแก่ หญิงแก่, จัด เช่น เหลืองแก่ แก่เปรี้ยว แก่หวาน; โดยปริยายหมายความว่า จัดเจน หนัก หรือ ยิ่งไปในทางนั้น เช่น แก่สังคม แก่วิชา แก่เหล้า แก่เล่น แก่ไฟ.
คำอวยพรแก่ผู้ใหญ่
คำราชาศัพท์ หมวดร่างกาย
คนโง่ได้ยศก็ไม่เกิดประโยชน์
อักษรย่อกระทรวงและหน่วยงานอิสระต่าง ๆ ของไทย
หมายถึงบ. ใช้นำหน้านามฝ่ายรับ เช่น ให้เงินแก่เด็ก.
หมายถึง(ถิ่น-อีสาน) ก. ลาก เช่น แก่เกวียน.
ชีรณ,ชีรณ-,ชีรณะ
หมายถึง[ชีระนะ-] ว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ เช่น ชีรณกถา ว่า นิทานโบราณ, ชีรณฎีกา ว่า ฎีกาโบราณ. (ป., ส.).
เชียรณ์
หมายถึงว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ. (แผลงมาจาก ชีรณ).
ถึงแก่มรณกรรม
หมายถึงก. ตาย (ใช้แก่คนทั่วไปในคำพูดที่สุภาพ), ถึงแก่กรรม หรือ ถึงมรณกรรม ก็ว่า.
หน้าแก่
หมายถึงว. ที่มองดูอายุมากกว่าอายุจริง เช่น เด็กคนนี้หน้าแก่, เรียกหมากที่หน้าเต็มใกล้จะสุกว่า หมากหน้าแก่.
หง่อม
หมายถึง[หฺง่อม] ว. แก่มาก ในคำว่า แก่หง่อม.
ตามมี
หมายถึงว. สมควรแก่ที่มีอยู่.
มะพร้าวห้าว
หมายถึงน. ผลมะพร้าวที่แก่จัด.
หมากดิบ
หมายถึงน. หมากที่ยังไม่แก่.
หมากสง
หมายถึงน. หมากที่แก่จัด.