ค้นเจอ 183 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กล้าหาญ,องอาจกล้าหาญ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ผลา

[ผฺลา] น. ง้าว; ก้อนหิน. ว. กล้า; คม.

เผชิญภัย

ก. เจออันตรายเฉพาะหน้า, กล้าเสี่ยงภัยโดยรู้ว่าจะมีอันตราย.

เล็กพริกขี้หนู

(สำ) ว. เล็กแต่เก่งกล้าสามารถมาก, เล็กแต่มีพิษสง.

หลบตา

ก. หลีกไม่จับตา, ไม่กล้าสบตา, ไม่สู้สายตา.

ห้าวหาญ

ก. กล้าอย่างยอมเสี่ยงอันตราย เช่น ทหารไทยออกรบอย่างห้าวหาญ.

หื่น

ก. มีความอยากอย่างแรงกล้า (มักใช้ในทางกามารมณ์).

หือ

ก. เถียง, คัดค้าน, เช่น อย่ามาหือนะ เขาไม่กล้าหือ.

กระอิดกระเอื้อน

ก. อิดเอื้อน, ไม่กล้าที่จะพูด, กล่าวไม่เต็มปาก; แสดงอาการไม่สู้เต็มใจ.

ไข้พิษ

น. ไข้ที่มีพิษกล้าทำให้เชื่อมซึมไปไม่มีเวลาสร่าง.

ฉัน

ว. มีแสงกล้า, มีแสงพุ่งออกไป, เช่น พระสุริฉัน.

สู้หน้า

ก. รอหน้า, เผชิญหน้า, เช่น เขาทำผิด เลยไม่กล้าสู้หน้าฉัน.

เสือเก่า

(ปาก) น. คนที่เคยมีความเก่งกล้าสามารถหรือมีอำนาจมาก่อน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ