ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ผฺลา] น. ง้าว; ก้อนหิน. ว. กล้า; คม.
ก. เจออันตรายเฉพาะหน้า, กล้าเสี่ยงภัยโดยรู้ว่าจะมีอันตราย.
(สำ) ว. เล็กแต่เก่งกล้าสามารถมาก, เล็กแต่มีพิษสง.
ก. หลีกไม่จับตา, ไม่กล้าสบตา, ไม่สู้สายตา.
ก. กล้าอย่างยอมเสี่ยงอันตราย เช่น ทหารไทยออกรบอย่างห้าวหาญ.
ก. มีความอยากอย่างแรงกล้า (มักใช้ในทางกามารมณ์).
ก. เถียง, คัดค้าน, เช่น อย่ามาหือนะ เขาไม่กล้าหือ.
ก. อิดเอื้อน, ไม่กล้าที่จะพูด, กล่าวไม่เต็มปาก; แสดงอาการไม่สู้เต็มใจ.
น. ไข้ที่มีพิษกล้าทำให้เชื่อมซึมไปไม่มีเวลาสร่าง.
ว. มีแสงกล้า, มีแสงพุ่งออกไป, เช่น พระสุริฉัน.
ก. รอหน้า, เผชิญหน้า, เช่น เขาทำผิด เลยไม่กล้าสู้หน้าฉัน.
(ปาก) น. คนที่เคยมีความเก่งกล้าสามารถหรือมีอำนาจมาก่อน.