ค้นหา "สูง" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 707 รายการ

ว. เหนือจิตใจ, สุดใจ, จิตใจสูงสุด.

ก. เปลี่ยนที่, ได้ยศหรือบรรดาศักดิ์สูงไปกว่าเก่า.

น. ส่วนสูงของภูเขาที่ยาวเป็นทิวพืดไป.

น. เขาสัตว์ต่าง ๆ; เขา, ยอดเขา, ที่ที่สูงสุด. (ป.).

น. จอมปลวก, รังปลวกที่เป็นดินสูงขึ้น.

ก. บินหรือเหาะไปในอากาศในระยะสูง.

ว. สูง, ระหง. (ป., ส. อุจฺจ).

ว. กอบด้วยปัญญาอันสูง. (ส.).

ว. เริ่มไหลขึ้น, มีระดับสูงขึ้น, (ใช้แก่นํ้าในแม่นํ้าลำคลองเป็นต้น).

น. ที่ดินที่นูนสูงขึ้นคล้ายเนิน แต่เตี้ยกว่า. ว. ที่นูนสูงขึ้น. (ข. โคก ว่า ที่ไม่มีนํ้า, แห้ง).

ว. สั้นหรือสูงเกินควร เช่น แขนเสื้อสั้นเต่อ นุ่งผ้าสูงเต่อ, เตินเต่อ ก็ว่า.

ว. สั้นหรือสูงเกินควร เช่น นุ่งผ้าสั้นเตินเต่อ นุ่งผ้าสูงเตินเต่อ, เต่อ ก็ว่า.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ