คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สูง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 707 รายการ

เจริด

[จะเหฺริด] (แบบ) ว. งาม, เชิด, สูง, เช่น ป่านั้นเจริดจรุงใจก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

ดำเกิง

ก. ขึ้น. ว. รุ่งเรือง, สูง, สูงศักดิ์ เช่น รื่นเริงดำเกิงใจยะย้าว. (ม. คำหลวง มหาพน). (แผลงมาจาก เถกิง).

เถิน

ว. ตอน, เป็นเนิน, สูง.

ละลิบ

ว. ลิบ, ลิ่ว, สูง, โด่ง, ไกล, ลอยไปไกล.

สูง

ว. มีระยะที่วัดตรงขึ้นไปตามแนวตั้งฉากกับพื้น เช่น ต้นไม้สูง ภูเขาสูง; เหนือระดับปรกติ เช่น อุณหภูมิสูง ไข้สูง ความสามารถสูง; แหลม เช่น เสียงสูง, ระดับเหนือเสียงกลาง เช่น อักษรสูง; ตรงข้ามกับ ต่ำ เช่น จิตใจสูง.

สูงสุด

ว. มากที่สุด เช่น ตัวเลขสูงสุด เขาได้คะแนนคณิตศาสตร์สูงสุดในชั้น.

สูงสุดสอย,สูงสุดเอื้อม

(สำ) ว. สูงเกินกว่าที่จะสอยหรือเอื้อมได้, โดยปริยายใช้หมายถึงหญิงสูงศักดิ์ที่ยากเกินกว่าที่คนธรรมดาสามัญจะเอามาเป็นภรรยาได้.

จำเทิด

(โบ) ก. เผ่นขึ้นสูง, งอกขึ้นสูง, สูงไสว.

หอง

ก. ส่งให้สูงขึ้น, แต่งให้สูงขึ้น. (จ.).

ดวด

ว. สูง.

สูงค่า

ว. มีค่ามาก เช่น แจกันลายครามใบนี้สูงค่ามากเพราะเป็นสมบัติตกทอดมาหลายชั่วอายุคนแล้ว, มีค่าสูง, มีราคาสูง, เช่น แหวนเพชรวงนี้สูงค่ามาก.

สูงศักดิ์

ว. มียศศักดิ์หรือตระกูลสูง เช่น เจ้านายเป็นบุคคลที่สูงศักดิ์ เขาสืบเชื้อสายมาจากขุนนางผู้สูงศักดิ์.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ