ค้นเจอ 183 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กล้าหาญ,องอาจกล้าหาญ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภฤศ

[พฺรึด] ว. มาก, กล้า, จัด. (ส. ภฺฤศมฺ; ป. ภุส).

ระย่อ

ก. ขยาด, ครั่นคร้าม, ไม่กล้าสู้, ไม่มีกำลังใจจะสู้.

วิสารทะ

[-ระ-] ว. แกล้วกล้า, ชำนาญ, ฉลาด. (ป.).

หักหาญ

ก. หักเอาด้วยความกล้า, หักเอาด้วยอำนาจ.

ขี้เทือก

น. ที่ดินที่ไถและคราดเป็นต้นแล้วทำให้เป็นโคลนเป็นตมเพื่อตกกล้า เช่น ทำขี้เทือกตกกล้า, เทือก ก็ว่า.

สง่าผ่าเผย

ว. มีท่าทางองอาจผึ่งผาย.

อกผายไหล่ผึ่ง

ว. สง่า, องอาจ, ผึ่งผาย.

ขัน

ก. ทำให้ตึงหรือให้แน่นด้วยวิธีหมุนกวดเร่งเข้าไป เช่น ขันชะเนาะ ขันเกลียว. ว. แข็งแรง, กล้าหาญ, เช่น กูนี้คนขัน จะขามคนใด. (สมุทรโฆษ).

กำแหง

[-แหงฺ] ว. แข็งแรง, กล้าแข็ง, เข้มแข็ง. ก. อวดดี.

แกว่น

[แกฺว่น] (โบ) น. แก่น. ว. แกล้วกล้า, ว่องไว.

นาดำ

น. นาชนิดที่ใช้ถอนต้นกล้ามาปลูก.

ประคัลภ์

(แบบ) น. ความกล้า, ความสามารถ, ความคะนอง. ว. คล่องแคล่ว, ประเปรียว. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ