ค้นเจอ 231 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ใสสะอาด,บริสุทธิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฟอกผ้า

ก. เอาสบู่เป็นต้นถูผ้าเพื่อให้สะอาด.

เงินร้อน

น. เงินที่ได้จากการทุจริตหรือไม่บริสุทธิ์; เงินที่หมุนเวียนเร็ว.

ภาวศุทธิ

[พาวะสุดทิ] น. ความบริสุทธิ์แห่งใจ. (ส.).

มลิน

[มะลิน] ว. ขุ่นมัว, มัวหมอง, ไม่บริสุทธิ์. (ป., ส.).

หนุ่มทั้งแท่งมากินแตงเถาตาย

(สำ) น. หนุ่มบริสุทธิ์ได้แม่ม่ายอายุมากเป็นภรรยา.

น้ำหนวก

น. นํ้าที่อยู่ในช่องหูซึ่งมีอาการอักเสบ มีกลิ่นเหม็น อาจมีลักษณะใส เป็นมูกข้นหรือเป็นหนอง.

อำพัน

น. ยางไม้ที่แข็งเป็นก้อน สีเหลืองใสเป็นเงา.

มล,มล-

[มน, มนละ-] น. ความมัวหมอง, ความสกปรก, ความไม่บริสุทธิ์; สนิม, เหงื่อไคล. ว. มัวหมอง, สกปรก, ไม่บริสุทธิ์. (ป., ส.).

กระจกตา

น. ส่วนใสของตา มีรูปกลมแบน สีใส พื้นหน้านูนออกพื้นหลังหวำ หนาประมาณ ๑ มิลลิเมตร ประกอบอยู่เบื้องหน้าของดวงตา.

เศาไจย

[-ไจ] น. คนซักฟอก, คนทำความสะอาด. (ส. เศาเจย).

โสธนะ

[-ทะนะ] น. การทำความสะอาด, การชำระล้าง. (ป.; ส. โศธน).

มลทิน

[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ