ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. แรงที่เกิดจากความมานะพยายามของตนเอง.
ว. อาการที่อ่อนแรงลง, มีกำลังน้อย.
ก. ยิงลูกธนูออกไปด้วยแรงแห่งฤทธิ์.
น. แรง, กำลัง; เรียกสายนํ้าที่ไหลเชี่ยวแรง.
(กลอน) ก. ล่า, ช้า, หมดแรง.
ก. ฟาด, ตีแรง ๆ, โบย.
[วะสะ-] น. คนชั่ว, คนถ่อย, คนตํ่าช้า, คนชั้นตํ่า. (ป.; ส. วฺฤษล).
ว. ต่างจิตต่างใจ, ต่างคนก็ต่างความคิดเช่นคนหนึ่งถูกกับอากาศเย็น แต่อีกคนหนึ่งถูกกับอากาศร้อน.
[สะ-] น. คนโกง, คนล่อลวง; คนโอ้อวด. (ส.; ป. ส).
(สำ) น. คนรักมีน้อย คนชังมีมาก.
ว. เรียกคนที่เคร่งครัดในศาสนาว่า คนธรรมะธัมโม.
ก. เอาคนหนึ่งเข้าแทนอีกคนหนึ่ง เช่น เปลี่ยนตัวผู้ต้องหา.