ค้นหา "ฟ้า" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 196 รายการ

[-หาด] น. ฟ้า, อากาศ. (ป.; ส. วิหายส).

น. วิมาน, สวรรค์ชั้นฟ้า, เช่น อวยชัยให้พรแล้วเทวัญ กลับคืนกระยาหงันชั้นฟ้า. (อิเหนา). (ม. กะยางัน ว่า สวรรค์, ที่อยู่ของเทวดา).

(โบ) ว. กระจ่าง เช่น กระซ่างฟ้าเห็นกัน. (ม. คำหลวง สักบรรพ), กระช่าง ก็ว่า.

[คะคะนาง] น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + องฺค).

[คะคะนาน] น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อนฺต).

ก. ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า, ตรงข้ามกับ ตะวันตก.

น. ชื่อหมู่ดาวฤกษ์ ซึ่งปรากฏเด่นชัดบนท้องฟ้า.

ก. เผ่นขึ้นไป เช่น เครื่องบินทะยานขึ้นสู่ฟ้า, โผนเข้าใส่ เช่น ทะยานเข้าสู้.

[นบพะมนทน] น. ท้องฟ้า. (ส. นโภมณฺฑล).

[นะพะ-] น. ทางฟ้า คือ วิถีโคจรแห่งตะวัน. (ส. นโภวิถี).

[บะหฺรัด] น. ข้าง, สีข้าง; ฟ้าดิน. (ส. ปารฺศฺว; ป. ปสฺส).

[-หายด] น. อากาศ, ฟ้า. (ป., ส. วิหายส).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ