ผลการค้นหา

ฟ้า* *ฟ้า *ฟ้า*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 196 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา แถน, วยัมหะ, อนิลบถ, กระยืดกระยาด, กว้า, เกลือก, ขยม, ขยุม, ข้า, โขยม

แถน

น. เทวดา, ฟ้า.

ฟ้า

น. ส่วนเบื้องบนที่มองเห็นครอบแผ่นดินอยู่ เช่น ดาวเต็มฟ้า, อากาศ เช่น ฟ้าครึ้ม ยิงปืนขึ้นฟ้า; สวรรค์ เช่น นางฟ้า ฟ้าดินเป็นพยาน; (กลอน) เจ้าฟ้า. ว. สีน้ำเงินอ่อนอย่างสีท้องฟ้าในเวลามีแดด เรียกว่า สีฟ้า.

วยัมหะ

น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).

อนิลบถ

[อะนิละบด] น. ทางลม, ฟ้า, อากาศ. (ป. อนิลปถ).

ล้นฟ้า

ว. มากมายสุดคณานับ เช่น รวยล้นฟ้า.

ว่ายฟ้า

(วรรณ) ก. เคลื่อนไปในอากาศ เช่น ไก่ฟ้าวานว่ายฟ้า หาวหน หาสมรมายล เถื่อนท้องฯ. (ตะเลงพ่าย).

สุดขอบฟ้า

ว. ไกลมากที่สุด เช่น ต่อให้หนีไปอยู่สุดขอบฟ้า ก็จะตามให้พบ, สุดหล้าฟ้าเขียว ก็ว่า.

นภา

(กลอน) น. ฟ้า.

เวหน

(กลอน) น. ฟ้า.

คัคนัมพร

[คักคะนำพอน] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อมฺพร = ฟ้าฟ้า).

กุ้งเหลืองหางฟ้า

ดู กุ้งเหลือง.

ฟ้าเคืองสันหลัง

(สำ) น. เคราะห์กรรมหรือโทษทัณฑ์ร้ายแรงที่เกิดจากอำนาจเบื้องบนหรือผู้ปกครอง เช่น ต่อฟ้าเคืองสันหลังจึงรำพัน. (ขุนช้างขุนแผน).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด