ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชายที่เมียตายหรือหย่ากัน.
น. ภูมิประเทศชายเขาที่ไม่ถึงกับราบ แต่ก็ไม่ชัน.
น. ชายซึ่งเป็นผัวของลูกสาว.
น. ชายที่ประพฤติตนอย่างนางบำเรอ.
น. หญิงซึ่งเป็นเมียของลูกชาย.
น. ชายป่า. (ป., ส.).
[เทวะ-] (แบบ) น. พี่ผัว, น้องผัว. (ป.).
(กลอน) ก. ตาย เช่น ทราบว่าพี่กับบิดานิคาลัย. (อภัย).
[พะ-] น. พี่หญิง, น้องหญิง. (ป., ส.).
(โบ) น. เรียกลูกสาวคนที่ ๑ ว่า ลูกเอื้อย. (สามดวง); เรียกพี่สาวคนโตว่า พี่เอื้อย, (ปาก) เรียกผู้ที่หมู่คณะยกย่องให้เป็นหัวหน้าว่า พี่เอื้อย.
น. ชายหญิงที่ถือกันว่าเคยอยู่ร่วมเป็นสามีภรรยากันมาแต่ชาติก่อน, ชายหญิงที่สมเป็นคู่ครองกัน, เนื้อคู่ ก็ว่า.
น. ชายที่เป็นหัวหน้าครอบครัว, ชายผู้จัดการงานธุรการในสถานที่เช่นโรงพยาบาลเป็นต้น.