ค้นเจอ 655 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พา,นำ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สอปูน

ก. นำปูนสอมาเชื่อมอิฐหรือหินให้ติดกัน.

ท้วง

ก. พูดเป็นทำนองไม่เห็นด้วย; พยุง, ประคอง, พา, เช่น ท้วงตนหนีไปได้.

ทะเวน

(โบ) ก. พานักโทษไปประจานในที่ต่าง ๆ, ตะเวน ตระเวน หรือ กระเวน ก็ว่า.

ภาสกร

[พาดสะกอน, พาสะกอน] น. พระอาทิตย์.

ไปรษณีย์รับรอง

น. ไปรษณีย์พิเศษอย่างหนึ่งซึ่งรับฝากและนำจ่ายไปรษณียภัณฑ์โดยมีหลักฐานการรับฝากและนำจ่ายใช้เฉพาะกิจการไปรษณีย์ในประเทศเท่านั้น.

ภาณ,ภาณ-

[พาน, พานะ-] (แบบ) น. การบอก, การกล่าว, การสวด. (ป.).

ภาณกะ

[พานะกะ] (แบบ) น. ผู้สวด, ผู้กล่าว, ผู้บอก. (ป.).

ภาตระ

[พาตะระ] น. พี่ชายน้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ).

ภารดี

[พาระ-] น. ถ้อยคำ, คำพูด, ภาษา. (ส. ภารติ).

สภาว,สภาว-,สภาวะ

[สะพาวะ-] น. สภาพ เช่น สภาวะดินฟ้าอากาศ. (ป.).

หันหน้า

(สำ) ก. พึ่งพาอาศัย เช่น ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร.

หิ้วปีก

ก. หิ้วโดยใช้แขนสอดเข้าใต้รักแร้ของผู้ถูกหิ้วแล้วพาไป.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ