ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. นำปูนสอมาเชื่อมอิฐหรือหินให้ติดกัน.
ก. พูดเป็นทำนองไม่เห็นด้วย; พยุง, ประคอง, พา, เช่น ท้วงตนหนีไปได้.
(โบ) ก. พานักโทษไปประจานในที่ต่าง ๆ, ตะเวน ตระเวน หรือ กระเวน ก็ว่า.
[พาดสะกอน, พาสะกอน] น. พระอาทิตย์.
น. ไปรษณีย์พิเศษอย่างหนึ่งซึ่งรับฝากและนำจ่ายไปรษณียภัณฑ์โดยมีหลักฐานการรับฝากและนำจ่ายใช้เฉพาะกิจการไปรษณีย์ในประเทศเท่านั้น.
[พาน, พานะ-] (แบบ) น. การบอก, การกล่าว, การสวด. (ป.).
[พานะกะ] (แบบ) น. ผู้สวด, ผู้กล่าว, ผู้บอก. (ป.).
[พาตะระ] น. พี่ชายน้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ).
[พาระ-] น. ถ้อยคำ, คำพูด, ภาษา. (ส. ภารติ).
[สะพาวะ-] น. สภาพ เช่น สภาวะดินฟ้าอากาศ. (ป.).
(สำ) ก. พึ่งพาอาศัย เช่น ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร.
ก. หิ้วโดยใช้แขนสอดเข้าใต้รักแร้ของผู้ถูกหิ้วแล้วพาไป.