คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พา,นำ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 655 รายการ

พา

ก. นำไปหรือนำมา.

นำทาง

ก. พาไปสู่ที่หมาย, นำไปให้ถูกทาง.

วหะ

ก. นำไป, พาไป. (ป., ส.).

นำ

ก. ไปข้างหน้า เช่น นำขบวน นำเสด็จ, ออกหน้า เช่น วิ่งนำ, เริ่มต้นโดยมีผู้อื่นหรือสิ่งอื่นตามหรือทำตาม เช่น นำสวด นำวิ่ง, พา เช่น นำเที่ยว นำไป นำมา. ว. อาการที่ซักหรือถามเป็นเชิงแนะไปในตัว ในคำว่า ซักนำ ถามนำ.

พึ่งพา

ก. อาศัยกัน, ช่วยเหลือกัน.

จูงมือ

ก. จับมือพากันไป.

ติดมือ,ติดไม้ติดมือ

ก. ถือหรือนำไปด้วย.

พารณ,พารณะ

[พารน, พาระนะ] น. ช้าง. (ป., ส. วารณ).

พิกัดอัตราศุลกากร

(กฎ) น. กำหนดจำนวนเงินอากรที่เรียกเก็บจากของที่ส่งหรือพาออกไปนอกราชอาณาจักร เรียกว่า อากรขาออก หรือของที่นำหรือพาเข้ามาในราชอาณาจักร เรียกว่า อากรขาเข้า.

ง้อ

ก. ขอคืนดีด้วย, ขอพึ่งพาอาศัย.

ถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน

ว. ต่างฝ่ายต่างพึ่งพาอาศัยกัน.

เทิก

(โบ) ก. ถือเอา, พาไป.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ