ผลการค้นหา

คนขี้อาย* *คนขี้อาย *คนขี้อาย*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,933 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนขี้อาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คน

น. มนุษย์.

คน

ก. กิริยาที่เอามือหรือสิ่งอื่นกวนเพื่อทำสิ่งที่นอนก้นหรือที่เกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายขยายตัว หรือกวนสิ่งต่าง ๆ ให้เข้ากัน.

หลง ๆ ลืม ๆ

ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.

ป้ำเป๋อ,ป้ำ ๆ เป๋อ ๆ

ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.

แหย

[แหฺย] ว. อาการที่ไม่สู้ใครหรือเก้ออาย.

สันหลังยาว

(สำ) ว. เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจสันหลังยาว หรือใช้สั้น ๆ ว่า สันหลังยาว ก็มี, ขี้เกียจหลังยาว ก็ว่า.

กระดูก

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.

เกียจคร้าน

ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.

ขี้ตืด

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว ก็ว่า.

ลางเนื้อชอบลางยา

น. ยาอย่างเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง; (สำ) ของสิ่งเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง.

ขี้ก้อนใหญ่ให้เด็กเห็น

(สำ) ก. ทำสิ่งที่ไม่สมควรให้ผู้น้อยเห็น.

ขี้แพ้ชวนตี

(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด