ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ถอนต้นกล้ามาปลูกในนา.
น. ความเป็นผู้แกล้วกล้า. (ป. เวสารชฺช).
ก. กล้าสบตา เช่น ว่าแล้วยังสู้สายตาอีก.
ก. รู้สึกขวยเขิน, วางหน้าไม่สนิท, ตะขิดตะขวงใจไม่กล้าพูดหรือไม่กล้าทำเพราะเกรงจะได้รับความอับอาย.
(กลอน) ก. กระเบง เช่น กุมกระบอง กระเบญหาญ. (สมุทรโฆษ).
ว. อวดกล้า (มักใช้แก่ผู้หญิง).
ก. เสนอตัวเข้ารับทำโดยเต็มใจ, กล้าอาสา.
ก. ไม่กล้าสู้เพราะคร้ามข้อคร้ามลำ.
[-แหงฺ] ว. กำแหง, แข็งแรง, กล้าแข็ง, เข้มแข็ง.
น. มีใจกล้าสู้; มีใจกว้างขวางกล้าได้กล้าเสีย.
ก. เหิมใจ, ได้ใจ, กำเริบ, กล้าล่วงเกิน.
[ทะกฺล้า, ทะแกฺล้ว] น. ผู้กล้า, ทหาร.